De witte donderdagprijs in Bellegem is een koers die al voor de 70ste keer door ging en waarvan ik de laatste 4 jaar mee in de organisatie zit. Al sinds we in Bellegem wonen was het een droom om ooit deze klassieker samen met Yannis te kunnen rijden. Het zou ook Yannis zijn eerste elite 2 wedstrijd worden.

Opnieuw wind als tegenstander.

We hadden een beetje gezeurd en hadden reeds gaan proefdraaien in Florenne vorige week bij de elite 2. Helaas met weinig succes. Ook nu zaten de omstandigheden weer niet mee. Opnieuw 5 beaufort zou op het open parcours de het peloton volledig open breken.

106 renners namen de start. Met weinig ambitie en zelfvertrouwen gingen we van start. Doel was om ons zo lang mogelijk in het peloton te proberen houden. Met de tegenwind naar Rollegem lukte dit voor mij goed, voor Yannis iets minder. Ik zat altijd mooi voorin toen waaiers getrokken werden richting Bellegem berg.

Positioneren

Ik hield mezelf aan die tactiek. Ik voelde sowieso dat ik weinig overschot had om mij eventueel aan een ontsnapping te wagen. Af en toe kwam Yannis mij voorbij op Bellegem berg, maar als ik hem niet zag hoorde ik voldoende supporters zijn naam roepen, wat iedere keer toch een geruststelling was. Want achterin stond de deur open. En met zijn 50kg, weet ik dat de wind zijn ergste vijand is.

Op de tegenwind rijden constant groepjes weg en worden ze bijna evenveel weer opgeraapt. Het is een echt gevecht tegen een bijna stormwind. Yannis die nog niet veel vooraan reed, verschiet er van dat ik na bijna 2u koers zeg dat er al een grote groep weg is. Bleek dat ons peloton maar uit 25 man meer bestond, maar er was al dik 40 man in schuifjes weggereden. Na bijna 90km werden we helaas uit koers gehaald en niet geklasseerd. Toch jammer, maar het kon geen domper zetten, want we kijken toch terug op een mooie ervaring.

Waar staan we qua koersconditie?

Ikzelf beleef een goede periode, maar ondanks de goede vorm heb ik niet meer over bij de elite 2. Ik teer op ervaring om zo lang mogelijk te volgen. Ik mag het stilaan vergeten, denk ik, dat ik ooit nog mee zal kunnen de koers bepalen. Yannis, anderzijds gaf aan dat ondanks zijn slechte positionering dat hij het nooit lastig heeft gehad en had toch wel spijt dat hij nooit heeft mee durven aanvallen.