Om ons voor te bereiden op de duatlons dit najaar proberen we nu vooral het accent te verleggen naar korte prikkels. De zware crosstriatlons en de hitte op vakantie zorgden ervoor dat van snelheid nog weinig sprake was. De LWU is een nevenbond waar ook junioren kunnen starten. Ideaal dus als Yannis en ikzelf beiden willen koersen. Het is ook een niveau lager, ideaal om weer op te starten en te zien waar we staan.

Yannis heel attent

Met 19 U19 renners gaan ze van start en na een halve ronde hebben ze al snel alle reeksen voor hun ingehaald. Het was dus vooral naar het kleur van de nummer kijken.

Er zat 1 oplopende kasseistrook in naar de kerk, waar Yannis iedere ronde mee in de ontsnapping was. De eerste ronde was Yannis mee met enkel oudere renners, maar de ronden daarna waren zijn concurrenten bij de pikken. Iedere ronde gingen dezelfde 4 junioren in de aanval. Maar het duurde tot de laatste ronde, voor de ontsnapping uiteindelijk zou dragen. In een spurt met 4 werd Yannis 3de. Maar hij was vooral supercontent, dat hij zo goed heeft kunnen mee koersen, want bij de officiële junioren heeft hij toch nog altijd weinig zelfvertrouwen.

Niki raakt niet weg

26 renners in mijn reeks ( 45 – 54 jaar ) die samen moeten rijden met evenveel renners 35 – 44 jaar, waar ploegmaat Tim Vijverman rijdt. Ikzelf ben de trainingen van de voorbije dagen serieus gewaar en heb traditioneel een opwarmingsronde nodig vooraleer op stoom te komen. Helaas gaat al een 15-tal man gaan rijden.

Daarachter probeer ik een aantal keren een aanval met Tim op poten te zetten, maar helaas vruchteloos. Ik heb er wel weer van genoten en ik kan duidelijk nog heel goed mee. Van wedstrijden aan 15km/u, weer naar 40km/u is een verademing voor mij.

Ik spurtte niet meer en werd 23ste op 26.