Op Pasen deed ik mee aan de Elite 3 koers in Couvin. Een koers met een klim van 1,2km aan 8,5% en nog enkele andere klims waar we 8 keer over moesten. Er waren niet veel deelnemers, maar in koers wil dat zeker niet zeggen dat het daardoor makkelijker zal gaan.

Heel de tijd demarreren

Vanaf de start werd er non-stop gedemarreerd. Al snel had ik door wie de goede renners in het peloton waren en sprong iedere keer mee wanneer ze probeerden weg te rijden. Na een halve koers bleven we nog met een groep van 7 over er. De rest had tegen dan al moeten lossen. Helaas ben ik er op het einde van de vierde ronde ook af geschoten met 2 anderen en moest ik dus in de achtervolging gaan. De twee renners die samen met mij gelost waren hadden al snel een gat van 1 minuut achterstand op mij, zo reed ik dan maar alleen verder. Ik zag na 1 ronde alleen rijden dat de kopgroep van 4 man niet zo ver voor mij reed en bleef zelf tempo rijden. Na drie ronden alleen rijden kreeg ik het gat terug dicht op de kopgroep en had nog 1 ronde om mij klaar te maken voor een sprint.

Klaarmaken voor de sprint

Eens terug in de kopgroep moest ik even terug op adem komen en bleef als laatste hangen. Nog steeds probeerden ze steeds weg te rijden, maar niemand kon wegblijven. Op ongeveer 1km van de aankomst zat er nog een korte klim in het parcours met daarna een snelle afdaling om dan beneden een scherpe bocht te nemen om dan opnieuw te klimmen naar de eindmeet. Op deze klim zat iedereen naar elkaar te kijken en reed ik nog steeds als laatste in het rijtje. Hier zag ik mijn beste kans in om een podiumplaats te behalen.

De eindsprint

Ik liet eerst een klein gaatje vallen van een 3-tal meter, schakelde enkele tanden groter en trok mij volledig in gang. Toen ik hen voorbij kwam zag ik dat ze dit niet meteen verwacht hadden. Ik heb mij niet meer neergezet tot het bergaf ging en vloog in volle sprint de afdaling naar beneden. In de afdaling had ik gezien dat er 1 iemand in mijn wiel zat en voelde al dat ik de sprint bergop waarschijnlijk ging verliezen. Wanneer we de laatste bocht uitkwamen kwam hij al snel over mij, maar ik had geen idee hoever de andere drie achter mij zaten. Ik mocht niet stilvallen en mijn vader stond mij op te jagen langst de baan omdat ze steeds dichter kwamen. Uiteindelijk kon ik mijn 2de plaats behouden na deze super spannende koers met een zeer lange eindsprint.