In Veynes deed Yannis zijn eerste echte triatlon. In deze, op zijn minst extreme crosstriatlon ging hij ineens met de zegebloemen lopen.

Het plan d’eau in Veynes, een gezellig dorpje gelegen in de Franse Alpen nabij Gap, was onze eerste tussenstop in de lange rondreis tot diep in Italië. In Veynes vonden de Franse crosstriatlonkampioenschappen plaats. Een beetje spijtig want dit betekende dat wij moesten meedoen aan de wedstrijd naast het kampioenschap. Dezelfde parcoursen en afstanden, maar 10min na de heren en 5min na de dames. En dit had toch wel wat gevolgen.

Supertechnisch

Toen we op vrijdag toekwamen, gingen we al snel de 8,5km lange trailrun verkennen. Met de hitte was dit al meteen een enorm zware dobber. Wat was dat? Naast 2 passages door de sterkstromende rivier moest ook de ene na de zware klim afgewisseld worden met een moeilijke afdaling. Ikzelf kwam amper aan lopen toe. Pascale en Emma gingen op zaterdag de toer wandelen en ze waren compleet uit hun lood na deze enorm zware wandeling.

Ondertussen waren wij op zaterdag ook op verkenning getrokken voor het biken en het was al duidelijk dat het niet de eerste openwater zwem was die Yannis zou wakker houden, maar enkele moeilijke afdalingen. Dit schuiven over losliggend steengruis, dat zijn wij duidelijk niet gewoon.

Ideaal om te starten

Slechts 32 deelnemers aan de start naast het Franse Kampioenschap, maar wel een pak volk voor ons die ons kan hinderen. Yannis en ikzelf zwemmen bijna hetzelfde tempo en Yannis bijt zich vast in mijn voeten. Van een wasmachine is niet lang geen sprake.

Helaas spelen we elkaar na de Australian exit kwijt. Ikzelf kom een dikke halve minuut voor Yannis als 16de uit het water na 1000m zwemmen. Maar het duurt niet lang, vooraleer hij mij op de eerste klim al bij de smiezen heeft. Ondanks hij veel gehinderd wordt rijdt hij veruit de snelste fietstijd. Hij rijdt ook 10min weg van mezelf. Ik moet zeggen dat ik mij op de moeilijke afdalingen toch nog wat onzeker voel en toch wel wat verlies tov de habituees.

Als een berggeit

Yannis wisselt als 3de en de enorme hitte lijkt hem niet te deren. Meedogenloos loopt hij naar de overwinning met veruit een snelste looptijd. Ikzelf heb het heel lastig in deze hitte. Bovendien slaag ik er niet echt in om mijn energie kwijt te geraken. Het lopen bergop is echt te steil en bergaf ben ik blijkbaar ook niet technisch genoeg. Dus, ondanks de zwaarte van het parcours en de hitte, ben ik eigenlijk niet echt kapot. Ik finish als 11de, maar vooral supertrots op Yannis.

Waar staan we?

De bedoeling van Veynes en de XTerra in Lago di Scanno, later dit verlof, is om te zien waar Yannis kan uitkomen op parcoursen waar hij echt goed in is. En dat is bergop en op ruig terrein.

We zijn gestopt met mikken op de internationale crossduatlon kampioenschappen. Momenteel is de Belgische selectie politiek volledig op de weg gericht. Enige selectienorm is een 5000m piste loop, die eigenlijk niks te maken heeft met dergelijke wedstrijden. Er wordt zelfs met geen enkele fiets-, laat staan MTB-capaciteiten rekening gehouden.

We zien dat Yannis, als 1ste jaars junior dik 4 minuten verliest tov de Franse junioren kampioen. Hij verliest dit allemaal in het zwemmen. Hij is dus de snelste fietser en loper in het pak ondanks het vele gehinderd zijn. Moest hij dus kunnen meedoen hebben aan het Franse kampioenschap zou hij dus heel dicht bij de titel gekomen zijn.

De eerste test is dus een succes en de zin is er nu zeker bij Yannis om aan zijn zwemmen te werken. In de triatlonsport zijn nu éénmaal meer kansen waar je als atleet met zijn profiel meer tot je recht kunt komen. De moeite waard dus om verder te proberen blijven groeien. En bovendien, zo’n echte crosswedstrijden in de bergen is toch wel echte FUN!!!