Vandaag sloten we een goede trainingsweek af met een nieuwe 2u-race rond ” Centre Maronniers ” in Doornik. Er werd een mooi offroad circuit uitgestoken van 3km tussen het Psychiatrisch centrum, gevangenis en militair domein daar. De kou en de sneeuw maakten er een heroïsch koerske van.

De inschrijvingen waren ondanks het slechte weer de voorbije week, reeds vroeg afgesloten. 99 renners waren ingeschreven. Ondanks de vele regenval kregen we toch een vrij moddervrij parcours voorgeschoteld. Ook de vorst had zijn deel gedaan. Bij een temperatuur van 0°C was het toch wel wat bang uitkijken of de voorspelde neerslag regen of sneeuw zou zijn. We waren alleszins op het ergste voorbereid.

Goede start

Ikzelf zit helemaal in de spits in de start, Yannis zit blijkbaar in mijn wiel, maar dat wist ik niet. Op het moment dat ik aansluit bij de leider, valt de winnaar van Binche meteen aan met Yannis in zijn spoor. Yannis weet dat die een maat te hoog gegrepen is voor hem en kiest snel voor zijn eigen tempo.

Kou verlamt spieren?

Yannis roept naar Pascale dat het niet goed gaat, maar ikzelf heb hetzelfde gevoel. Integendeel, ik heb het heel lastig op alle kleine extra inspanningetjes. Ik heb deze week wel redelijk wat kilometers gemaakt, maar toch. De kou lijkt te spieren te verlammen. Het parcours leent hem ook nooit echt om op toerental te komen. Ik verzeil nog een tijdje in strijd met oude duatlon legende en ex-hel van Kasterlee winnaar Seb Sottiaux. Vriend en iets ouder dan mezelf, ik vond het toch pijnlijk geen vuist te kunnen maken.

Sneeuw

Het begint steeds meer te sneeuwen. Voor Yannis een top ervaring. Hoe meer sneeuw er lag, hoe leuker het werd. Helaas klonk het bij de seingevers anders. Ook ikzelf begin steeds sterker te rijden, maar helaas verandert weinig aan onze posities. Yannis eindigt 2de en ikzelf enkele minuten later 6de. Ondanks het slechte weer, was het vooral weer een goede training. En die 2u races, dat is toch echt wel iets waar we telkens naar uitkijken.